Mijn ervaring met bedwantsen en hoe ik ze heb bestreden

Deel dit bericht op Pinterest:

Share on pinterest
mijn ervaringen met bedwantsen

Inmiddels woon ik ruim 8 jaar in hetzelfde huis. Al die tijd heb ik daar zonder bedwantsen gewoond, maar op een dag was het raak. En goed raak ook!

Dit verhaal is inmiddels van een hele tijd geleden, maar nu ik dagelijks over allerlei insecten en insectenbestrijding schrijf, leek het mij logisch om mijn ervaring met bedwantsen met jullie te delen.

Destijds had ik geen enkel idee dat wij in Nederland ook bedwantsen konden krijgen. Wellicht is dat naïef, maar ik kende het alleen van de programma’s op tv over arme buurten in New York.

Maar goed, zoals ik inmiddels zelf heb ervaren, kan iedereen last krijgen van bedwantsen. Denk nooit dat het jou niet kan of zal overkomen, want dat dacht ik ook. En ik kan je oprecht zeggen dat het hebben van bedwantsen een hoop stress met zich meebrengt. Niet alleen qua bestrijding, maar ook qua zorgen voor je gezin en vooral voor je kinderen.

Hieronder lees je mijn ervaring met bedwantsen.

Hoe kwam ik erachter dat wij bedwantsen in huis hadden?

Na lekker geslapen te hebben, stond ik ‘s ochtends als gewoonlijk vroeg op, ging ik de douche in, kleedde ik me aan en ging zoals gewoonlijk aan het werk. Plotseling, rond de pauze, werd ik me bewust van jeuk op mijn rug.

Het werd zo erg dat ik naar het toilet moest om me uit te kleden, en ontdekte ik een groepje rode pukkels, vergelijkbaar met kleine muggenbultjes. Het clusteren, het uiterlijk en de jeuk deed me vermoeden dat ik door muggen was gebeten. Nietsvermoedend kleedde ik mij weer aan en ging ik weer -al jeukend- aan het werk.

De volgende dag gebeurde precies hetzelfde, maar had ik ze op mijn buik en op mijn bovenbenen. Er gingen wel allerlei alarmbelletjes bij me af, maar dat het wellicht bedwantsen zouden kunnen zijn, stond ik totaal niet bij stil. Sterker nog, ik vermoedde dat het vlooien waren.

Foto van een volwassene met beten van bedwantsen
Wanneer ik de ervaringen van andere mensen lees, dan merk ik dat de meeste mensen pas achter de bedwantsen komen nadat zij gebeten zijn en jeuk krijgen.

Op onderzoek uit naar bedwantsen!

Op Google zocht ik naar plaatjes van vlooienbeten en het zag er soortgelijk uit. Wel viel het me op dat mijn bultjes toch aardig wat groter waren dan de plaatjes van muggenbulten die ik op Google had gevonden. Het probleem was dat ik geen idee had waar ik mee te maken had.

Wij woonden destijds in een flat en ik had geen tuin, maar ik kon mij herinneren dat mijn tante weleens op haar balkon last had gehad van vlooien. We hadden destijds twee balkons, dus ik ging er stiekem vanuit dat dat het probleem was.

Tevergeefs zocht ik op het balkon en in de woonkamer naar vlooien in de banken en op het kleed, terwijl de echte boosdoeners in de slaapkamer zaten. Een aantal dagen later, ging ik op het internet zoeken naar bijtende insecten die jeuk veroorzaakte en kwam ik op bedwantsen uit.

Hoe meer ik over bedwantsen las en hoe meer ik foto’s van mijn bultjes vergelijk met die op het internet, hoe meer ik overtuigd was van het feit dat ik met bedwantsen te maken had. Toen ben ik in mijn slaapkamer op onderzoek uitgegaan.

In de slaapkamer op zoek naar bedwantsen

Een volwassen bedwants is rond, rood-bruin, plat en heeft geen vleugels. Ze zijn ook groter dan dat je op de meeste foto’s lijken, maar kunnen zich verbazingwekkend goed verstoppen. Zo kunnen ze zich verstoppen in de kleinste scheurtjes, achter behang, in de naden van je matras en zelfs tussen het overtrek en je matras in. Ze springen of vliegen niet, maar zijn wel ontzettend snel.

Ze blijven de hele dag goed verstopt en ‘s nachts wanneer het stil en donker is, komen ze zich met je bloed voeden. Dat is waar je de jeukende bultjes aan overhoudt. Het vreemde aan alles was dat ik me destijds helemaal niets bij bedwantsen voor kon stellen.

Daarna ging het allemaal erg hard: mijn vrouw en ik gingen in de slaapkamer opzoek naar bedwantsen aan de hand van de gegevens die we op internet – op een site als deze! – hadden gevonden. En je raadt het waarschijnlijk al: toen we wisten waar we moesten zoeken, konden we er genoeg vinden.

We vonden de meeste bedwantsen tussen de boxspring en de matras in, maar ze zaten ook achter het stopcontact, in een gat in de muur waar de buis van de verwarming doorheen gaat en in spleetjes in de houten kozijnen. Echt overal en zeker niet alleen in het bed.

Mijn ervaring met bedwantsen was niet alleen vervelend, maar ook psychisch zwaar

Foto van een baby met beten van bedwantsen
Wanneer jij zelf last hebt van bedwantsenbeten is het vervelend genoeg, maar wanneer je je kinderen dagelijks met de bedwantsenbeten ziet lopen, dan voel je je wel heel erg wanhopig

Toen we er eenmaal achter kwamen hoe erg het probleem was, hadden mijn vrouw en ik het wel even moeilijk. “Hoe kan dit nou, we hebben een opgeruimd en schoon huis” dachten wij. “Dit is toch iets voor onhygienische mensen in een vuile omgeving” vroegen wij ons af.

Het was al helemaal zwaar om de bultjes op onze kinderen te zien. Zelfs op onze jongste van, destijds, nog geen jaar oud. Wanneer je de lakens van de kinderen optilt en de kleine bloedvlekjes op de lakens ziet, dan breekt je hart. We voldoen ons HEEL erg schuldig, vooral naar de kinderen toe, maar het motiveerde ons wel om het probleem voortvarend aan te pakken.

Hoe het allemaal hebben aangepakt, zal ik hierna vertellen, eerst wil nog even een paar van de stigma’s bespreken.

De stigma’s en financiën van bedwantsen

We hielden het probleem over het algemeen voor ons, maar de bultjes op onze armen en bennen en de kinderen die erover spraken verraden wel wat er aan de hand was. We maakt ons vooral zorgen om mensen die dachten dat:

  • alleen bij mensen met een slechte hygiëne bedwantsen voorkomen.
  • bedwantsen “besmettelijk” zijn en dat je ze op je lijf of kleding aan ander mensen over kan brengen.
  • alleen in vieze huizen voorkomen.

Wat wij ook nog erg storend vonden was het financiële aspect. Wij hadden voldoende geld, maar niets extra’s: Geen spaargeld en geen extra vakantiegeld dat er binnenkort aan kwam of iets dergelijks. Lenen was voor ons ook geen optie.

We hadden zeker 4 of 5 ongediertebestrijdingsbedrijven gebeld, maar dat was voor ons totaal niet te betalen. De offertes varieerde van €500,- voor alleen de slaapkamer tot ruim €2000,- voor het hele huis. Ook de kosten is dus iets waar je mee wordt geconfronteerd op zo’n moment.

Tot nu toe was het hebben van bedwantsen al een hele nare ervaring, maar er zat voor ons niets anders op dan de bedwantsen zelf bestrijden.

Zelf bedwantsen bestrijden is een hele klus!

Foto van een man op een bank die in wanhoop zijn voorhoofd vast heeft
Onze ervaring met bedwantsen was een hele zware periode voor ons hele gezin.

Het bestrijden van de bedwantsen ging door onze zeer snelle actie en dagelijks hard werken vrij snel. Al na de eerste dag zagen we er direct stukken minder. Ze kropen in ieder geval niet meer vrijuit door de slaapkamer.

Je kan je voorstellen dat wanneer je last hebt van bedwantsen, het eerste dat doet wanneer je ‘s ochtends wakker wordt het inspecteren van je bed is. Dat deden wij dan ook steevast iedere ochtend. Maar ik kan je zeggen dat wij vrij snel – en geheel onverwachts – na een dag of drie – al ‘s ochtends geen bedwantsen meer konden vinden.

Ongeveer een week later werden we ‘s nachts ook niet meer gebeten en na twee weken hebben we nooit meer last gehad van een bedwants in huis.

Hoe we dat hebben aangepakt? Veel lezen, veel onderzoek doen en dagelijks zeker drie uur per dag met de bedwantsen bezig zijn! Het was geen makkelijke ervaring, maar wel een waar we ons doorheen hebben geslagen.

Hoe wij zonder enige ervaring bedwantsen hebben bestreden

Het eerste wat we deden, was het huis doorzoeken om te kijken of het probleem alleen in de slaapkamer was, of ook elders. We hadden destijds drie slaapkamers, maar “slechts” twee leken met bedwantsen besmet.

Om ervoor te zorgen dat de bedwantsen alleen in de twee aangedane slaapkamers bleven, hebben mijn vrouw en ik in deze slaapkamers geslapen en de kinderen met z’n drieën in de andere slaapkamer. Ook waren we ontzettend voorzichtig met het verplaatsen van spullen van en naar de verschillende slaapkamers.

Hierna besloten we de aangedane kamers door te lopen op alles (zelfs elektronica!) wat er stond en wat weg kon. We hebben zoveel mogelijk weggegooid en wat we wilde bewaren hebben we -na een grondige schoonmaak met wat allesreiniger- in de berging opgeborgen.

We hebben bakjes met water onder de poten van het bed gedaan zodat de bedwantsen niet meer op het bed konden komen en bedwantsen die er al waren niet meer weg konden.

Uiteindelijk bleven alleen de bedden nog in de kamers over. We hadden zelfs de gordijnen weggehaald. Daarna was het iedere dag hetzelfde:

  • Alles, maar dan ook alles stofzuigen: van de vloer, tot het matras en zelfs de muur en de kozijnen.
  • Iedere dag alle beddengoed een uur de droger in.
  • Iedere dag het matras, de muren, de kozijnen en de boxspring met de stoomreiniger verhit.
  • Steeds ervoor zorgen dat er een dun laagje diatomeeënaarde onder het bed, aan de zijkanten van de boxspring en rond alle plinten lag.

Tip: Heb jij nu bedwantsen en wil je die op dezelfde manier als ons bestrijden? Klik hier om de diatomeeënaarde op bol.com te bestellen. Daarnaast heb je een geschikte stoomreiniger nodig. Klik hier om de stoomreinigers op bol.com te bekijken. Meer heb je niet nodig!

Meer dan dit hebben we niet gedaan. Zou ik het nu ander aanpakken? Met alles wat ik nu weet, zeker. Maar we waren ontzettend blij met hoe we deze nare bedewantsenervaring hebben afgesloten.

Dat was mijn ervaring met het bestrijden van bedwantsen!

Na ongeveer twee weken was het probleem opgelost: sindsdien hebben we geen enkele bedwants meer gezien. Achteraf gezien en met de kennis die ik nu heb, zou ik het waarschijnlijk anders aangepakt hebben. Maar voor iemand die op dat moment niets over bedwantsen wist een geen ervaring had met het bestrijden van bedwantsen, vind ik dat we het toch erg goed hebben aangepakt.

Wel moet ik je eerlijk bekennen dat we er allemaal “iets” aan hebben overgehouden. Wanneer ik ook maar ergens een beetje jeuk heb, kan ik het niet laten om in de omgeving naar insecten te speuren. Ook merk ik dat mijn middelste zoon erg bang is voor allerlei insecten. zou het toch aan die bedwantsen liggen?

Misschien een beetje grappig, maar ik heb maanden nadat de bedwantsen al verdreven waren nog zitten jeuken, krabben en speuren. Ik kan niet anders zeggen dan dat mijn ervaring met bedwantsen een flinke indruk op me heeft achtergelaten en waarschijnlijk ook de reden waarom ik deze blog ben gestart.

Heb jij in het verleden weleens last gehad van bedwantsen in huis? Hoe ben je eraan gekomen en -vooral- hoe ben je van de bedwantsen af gekomen. Wat heeft het hebben van bedwantsen met jou gedaan? Deel jouw ervaringen hieronder in de reacties, we horen graag van je!

Inhoud artikel

Dit artikel is geschreven door

Share on pinterest

Plaats een reactie